






   
<rss version="2.0">
  <channel>
    <title>Mali Hukuk ( MHD), Yıl 2026 Sayı 256 ( Nisan)</title>
    <link>https://malihukuk.legaldergi.com.tr/?mod=sayi_detay&amp;sayi_id=3922</link>
    <description>Mali Hukuk ( MHD)</description>
    <language>tr</language>
    <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    <generator/>
    <item>
      <title>ENGELLİLERİN ARAÇ ALIMINA YÖNELİK ÖTV İSTİSNASI DÜZENLEMESİNİN ANAYASA MAHKEMESİ’NİN 2024/240 E., 2025/100 K. SAYILI KARARI DOĞRULTUSUNDA DEĞERLENDİRİLMESİ</title>
      <link>https://malihukuk.legaldergi.com.tr/?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=89414</link>
      <guid isPermaLink="true">https://malihukuk.legaldergi.com.tr/?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=89414</guid>
      <author>SEDAT POLATMuzaffer Önder  </author>
      <description>&lt;p class="MsoNormal" style="margin: 0cm; margin-bottom: .0001pt; text-indent: 1.0cm; line-height: 150%;"&gt;&lt;span style="font-size: 12.0pt; line-height: 150%; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US;"&gt;Engelli bireyler, sosyal devletin koruma altına almış olduğu dezavantajlı gruplar arasında yer almakta ve çeşitli kamu politikası araçlarıyla desteklenmektedir. Özel Tüketim Vergisi Kanunu içerisinde yer alan engelli bireylerin araç alımlarına yönelik istisna, sosyal devletin vergileme alanına olan yansımalarından birisidir. Ancak Anayasa Mahkemesi, 2024/240 E., 2025/100 K. sayılı kararıyla söz konusu istisnanın %90’ın altında engel derecesine sahip engelli bireyler arasında ayrımcılığa neden olduğuna vurgu yaparak ilgili düzenlemenin bu kısmının iptaline karar vermiştir. Bu çalışmanın amacı ilgili iptal kararı ve anayasal vergileme ilkeleri doğrultusunda engelli bireylere tanınan Özel Tüketim Vergisi (ÖTV) istisnasının değerlendirilmesidir. Çalışma sonucunda engellilere yönelik ÖTV istisnanın gerekliliğinden hareketle kanun koyucunun konuya yönelik yeni norm düzenlemesi yapması gerekliliği üzerinde durularak muhtemel düzenlemeye yönelik politika önerilerinde bulunulmuştur.&lt;/span&gt;</description>
      <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Fransa Anayasa Mahkemesinin Dijital Hizmet Vergisi Üzerine Verdiği Kararın İncelenmesi </title>
      <link>https://malihukuk.legaldergi.com.tr/?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=89007</link>
      <guid isPermaLink="true">https://malihukuk.legaldergi.com.tr/?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=89007</guid>
      <author>Sevda Kartal </author>
      <description>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="TR"&gt;Dijital hizmet vergileri, dijital ekonominin vergilendirilmesine yönelik olarak OECD tarafından yürütülen küresel çözüm arayışları sonuçlanıncaya kadar geçici bir önlem olarak pek çok ülke tarafından uygulanmaya başlanmıştır. Dijital hizmet vergisi, belirli dijital hizmetlerden elde edilen hasılat üzerinden %2 ile %7,5 oranları arasında uygulanan ve yalnızca belirli gelir eşiğini aşan dijital hizmet sağlayıcılarını kapsayan bir vergi türü olarak tanımlanabilir. Bu vergi hem iç hukuk hem de uluslararası hukuk bakımından çeşitli eleştirilere konu olmuştur. Fransa’da bir dijital hizmet vergisi mükellefi tarafından 2025 yılında açılan dava kapsamında dijital hizmet vergisinin Anayasa’ya aykırı olduğu iddia edilmiş ve konu Anaysa Mahkemesi’ne taşınmıştır. Ancak Mahkeme, davacının tüm iddialarını reddederek dijital hizmet vergisinin Anayasa’ya uygun olduğuna hükmetmiştir. Bu çalışmada dijital hizmet vergileri genel olarak incelenmekte ve Fransa Anayasa Mahkemesi kararının Türkiye ile diğer ülkeler üzerindeki olası etkileri tartışılacaktır.&lt;/span&gt;</description>
      <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>DOĞUM TEŞVİKLERİNİN VERGİ SİSTEMİNDEKİ KONUMU VE SOSYAL HİZMET BOYUTU: TÜRKİYE UYGULAMASININ HUKUKİ ANALİZİ</title>
      <link>https://malihukuk.legaldergi.com.tr/?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=88593</link>
      <guid isPermaLink="true">https://malihukuk.legaldergi.com.tr/?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=88593</guid>
      <author>Özgür AltındağOsman GEYİK </author>
      <description>&lt;p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify; text-indent: 35.4pt; line-height: 150%;"&gt;&lt;span style="font-size: 12.0pt; line-height: 150%; font-family: 'Times New Roman',serif;"&gt;Vergilerin fiskal amaçlarının dışında ekstra-fiskal amaçlarının varlığı, vergisel düzenlemelerin sosyal alanlarda önemini artıran bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Vergiler sadece kamu ekonomisi açısından önemli bir gelir yaratma aracı olmanın yanı sıra sosyal hayatı ve yapıyı düzenleyici rol üstlenmektedir. Çalışmanın ana temasını oluşturan doğum teşvikleri bu düzenlemelerden sadece biri olarak değerlendirilebilir. Devlet zaman zaman sosyal hayatı düzenlemek doğum oranı ve demografik yapıyı da kapsayacak şekilde uzun vadeli politikaları belirlemek amacıyla vergilerin ekstra-fiskal yönünü de dikkate alarak vergileri önemli bir politika aracı olarak kullanabilir. Çalışmada, özellikle Türkiye’deki nüfus oranlarının azalma eğilimi çerçevesinde ülke gündeminde yer alan ve hükümet politikası olarak hayata geçirilen “Aile Yılı” kapsamında genel bir değerlendirme yapılarak, Türk Vergi Sistemi içinde söz konusu politikayı destekleyici vergisel düzenlemelere yer verilerek vergi mevzuatında yer alan vergisel teşvikler incelenmiş ve bu doğrultuda Türkiye’deki mevcut durum kapsamlı bir şekilde analiz edilmiştir.&lt;/span&gt;</description>
      <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    </item>
  </channel>
</rss>


