AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİNİN 14. MADDESİ KAPSAMINDA VERGİ HUKUKUNDA AYRIMCILIK YASAĞI
Author :
Abstract
Bu çalışma, eşitlik hakkı ve ayrımcılık yasağının vergi hukuku alanındaki uygulamasını ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 14. maddesi kapsamındaki rolünü incelemektedir. İnsan haklarının temel taşlarından olan eşitlik ve ayrımcılık yasağı, devletlerin vergilendirme yetkisini kullanırken keyfi ve eşitsiz uygulamaların önüne geçmeyi amaçlar. AİHS m. 14, Sözleşme kapsamındaki hakların kullanımında ayrımcılığı yasaklar. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), vergilendirmede farklı muamelelerin ancak meşru bir amaca dayanması ve orantılılık ilkesini karşılaması (Haklı Neden Testi) halinde meşru kabul edileceğini belirtir. AİHM, devletlere geniş takdir yetkisi tanımakla birlikte, bu yetkinin temel hak ve özgürlükler aleyhine keyfi veya orantısız biçimde kullanılmamasını güvence altına alarak birey hakları ile kamu yararı arasında denge kurmaktadır.
Keywords
Abstract
This study examines the application of the right to equality and the prohibition of discrimination in tax law and its role under Article 14 of the European Convention on Human Rights (ECHR). Equality and the prohibition of discrimination, which are cornerstones of human rights, aim to prevent arbitrary and unequal practices when states exercise their taxation power. ECHR Article 14 prohibits discrimination in the enjoyment of the rights secured by the Convention. The European Court of Human Rights (ECtHR) states that differential treatment in taxation is only legitimate if it pursues a legitimate aim and satisfies the principle of proportionality (Justification Test). Although the ECtHR grants states a wide margin of appreciation, it balances individual rights and public interest by ensuring that this power is not used arbitrarily or disproportionately against fundamental rights and freedoms.
